سریال وایر (The wire) ؛ قوانین عوض می­شوند ، بازی همان است

TheWire-14-7-921

سریال وایر (The wire) ؛ قوانین عوض می­ شوند ، بازی همان است

گاهی شاهکارها به جای سینما سر از تلویزیون در می­ آورند. کارآگاه مک­نولتی و کارآگاه مورلند، معروف به بانک، به صحنه­ قتلی که یک سال پیش اتفاق افتاده می ­روند. آنها جز عکس­های روز کشف جسد و یک متر اندازه گیری، هیچ چیز همراه ندارند. آنها هیچ دیالوگی با هم برقرار نمی ­کنند به جز یک کلمه بی­ ادبانه در زبان انگلیسی (..Fu). پس از 5 دقیقه آنها معمای قتل را حل می ­کنند، فقط با تکرار یک کلمه. سکانسی که تنه به تنه­ بهترین سکانس­های تاریخ سینما م ی­زند و کم نیست سکانس­هایی از این دست در وایر (The Wire) .

کارآگاه مک­ نولتی بعد از آزاد شدن قاتلی به سبب تغییر نظر شاهد در دادگاه به سراغ قاضی پرونده می­ رود و به او می ­گوید این قاتل خواهرزاده رئیس توزیع مواد مخدر محلی ، ایون بارکسدیل، است که با پول شاهد را خریده است. قاضی  با رئیس پلیس بالتیمور تماس می­ گیرد و دستور پیگیری پرونده­ بارکسدیل را می­ دهد. رئیس پلیس، مک ­نولتی و ستوان دنیلز را مسئول پیگری این پرونده می­ کند و چند مامور خارج از دور و دفتری خرابه را به آنها می­ دهد تا مشکل را از سر خود باز کند. وقتی این گروه به ظاهر از رده خارج کار خود را شروع می کنند، می ­فهمند که حتی عکسی از ایون بارکسدیل وجود ندارد. آنها  از هیچ، یکی از بزرگترین پرونده­ های قاچاق مواد مخدر و فساد سیاسی را می ­سازند با یک روش مشخص، شنود. The Wire به معنی شنود و یا استراق سمع پلیس است.

دیوید سیمون (David Simon) نویسنده و گزارشگر جنایی روزنامه بالتیمور سان (The Baltimor Sun)  قبل از سریال وایر، در سال 2000 مینی­ سریالی بر اساس کتابی از خودش به نام گوشه (The Corner) را نوشته بود. مسئولین شبکه کابلی HBO (Home Box Movie) تصمیم گرفتند که خلق سریالی در همان سبک و سیاق را به او بسپارند . سیمون  با استفاده از سالها تجربه در زمینه گزارش­ نویسی جنایی در سالهای 80 و 90 توانست سریالی خلق کند که بالاترین میزان محبوبیت را در بین مردم آمریکا و حتی دنیا کسب کند. دیوید سیمون، وایر را آرام آغاز کرد و در اوج به پایان برد. او بعد از اتمام وایر در سال 2008 مینی­ سریال نسل کشی (Generation Kill) را براساس کتابی غیرداستانی برای شبکه HBO خلق کرد.

مهم­ترین خصوصیت وایر شبه مستند بودن آن است. نه اینکه شخصیت­های سریال بازیگر نباشند، بلکه این تقلید از واقعیت در سبک روایی داستان و یا سبک کارگردانی و فیلمبرداری آن احساس می ­شود. نوع انتخاب نماها و شیوه­ فیلمبرداری “دوربین روی دست” سازندگان سریال را بسیار به این هدف نزدیک کرده است. شاید اصلی­ترین دلیل ناشناخته ماندن این سریال در ایران نیز همین مسئله است. تماشاگران ایرانی که همیشه منتظر سوپرقهرمانان هستند و مثل مردم آمریکا نمی ­توانند با شخصیت­های داستان همذات­ پنداری کنند؛ بیشتر از چند قسمت نمی­ توانند این سریال را تحمل کنند؛ اما شما که فریب احساسات خود را خورده ­اید، کمی بیشتر تحمل کنید.

همیشه وقتی گروهی پلیس برای به دام انداختن تبهکاران دور هم جمع می­ شوند ما منتظر دیدن گروه تسخیرناپذیران هستیم. اما در واقعیت این چنین نیست. پلیس­های سریال وایر انسان­هایی معمول هستند با تمام نقاط ضعف و قوت یک انسان عادی. پلیس­های وایر دروغ می­ گویند، رشوه می­ گیرند، دزدی می­ کنند و در نهایت به دنبال تبهکاران هم هستند. در اینجا تنها پلیسی قهرمان است که کار روزانه­ اش را به خوبی انجام دهد و شب به خانه برگردد. آنها خیلی قدرتمند، باهوش و با تکنولوژی برتر نیستند، آنها فقط مصمم ­اند.TheWire-14-7-922

شخصیت­های سریال اعم از دزد، پلیس، وکیل، دلال مواد و قاضی شخصیت­هایی خاکستری هستند. آنها بنا به شرایطی که در آن قرار دارند عمل می کنند. کسی برای نجات یا نابودی بشریت و آزادی کاری انجام نمی ­دهد. بیشتر تبهکاران کاری که انجام می ­دهند، حتی اگر کشتن باشد، فقط برای گذران زندگی است؛ همانند پلیس­هایی که دلخوش به حقوق بازنشستگی خود هستند. به گفته­ دیوید سیمون آنها اسیر  نهاداجتماعی هستند که در آن زندگی می ­کنند.

ریتم سریال کمی کند است، اگر انتظار دارید که سریالی به سبک و ریتم  24 یا حتی دکستر (Dexter) ببینید، اینجا نمانید. اما اگر طرفدار برکینگ بد (Breaking Bad) هستید این سریال متعلق به شماست. ریتم کند سریال بعد از 5 قسمت به طرز شگفت انگیزی شما را با خود همراه می ­کند و بعد از دیدن یک فصل شما قادر به ترک این اعتیاد نیستید.

نمره ی این مجموعه در سایت IMDB  ، 9.4 است و پنجمین سریال تاریخ به انتخاب مردم است. این سریال از سال 2002 شروع و در سال 2008 بعد از پخش 5 فصل 12 قسمتی به انتها رسید.

صفحه رسمی وایر در سایت HBO 

لینک نقد سریال در نیویورک تایمز 

لینک نقد سریال در سانفرانسیسکو کرونیکل 

لینک نقد سریال در واشنگتن پست 

لینکنقد سریال در سایت  متاکریتیک

لینک سکانس ذکرشده در اول مطلب

برچسب ها

هیچ نظر به “سریال وایر (The wire) ؛ قوانین عوض می­شوند ، بازی همان است”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*