سراسر شب؛ همفری بوگارت می‏خندد

All throughthNight-8-8-92

سراسر شب؛  همفری بوگارت می‏خندد

سراسر شب (All Through The Night, 1941) فیلمی است که اگر نگوییم در تاریخ سینما بی­نظیر، اقلا کم­نظیر هست. فیلمی آمیخته از ژانرهای نوآر، جنایی، جاسوسی و کمدی. فیلم هیچکدام از ژانرها را هجو نمی­کند و به سختی بر روی لبه نازکی راه می­رود و سعی دارد تماشاگران همه­ ژانرها را راضی نگه دارد و دلیل انتخاب ما این بود که در این زمینه کاملا موفق است. فیلمی که بوگی کبیر در نقشی گانگستر/کارآگاه به فرمان مادرش به جنگ جاسوسان می­رود.

وینسنت شرمن (Vincent Sherman) کارگردان فیلم سراسر شب کارگردان بزرگی نبود و این اجازه را پیدا نکرد که به کارگردان بزرگی تبدیل شود. با اینکه او توسط کمیته ضدکمونیست مجلس سنا در دوره­ی مک­کارتیسم محکوم نشد، اما به دلیل اینکه مشکوک به فعالیت­های کمونیستی بود، شرکت­های بزرگ فیلمسازی از همکاری با او امتناع کردند و او تبدیل به یکی از هزاران انسان­ بااستعدادی شد؛ که قربانی ذهن پارانویید سناتور مک­کارتی بودند. شرمن قبل و بعد از ساخت این فیلم، فیلم­های دیگری نیز کارگردانی کرد، اما هیچکدام موفقیت این فیلم را پیدا نکرد. هر چند که خود این فیلم هم در سایه­ شاهین مالت قرار گرفت . شرمن از آغاز دهه 60 و پایان یافتن وحشت مک­کارتیسم به تلویزیون رفت و تبدیل به یک کارگردان تلویزیونی شد و هرگز به هالیوود و پیش دوستان بی­وفایش بازنگشت.

گلاوز داناهیو (Gloves Donahue) با بازی همفری بوگارت(Humphrey Bogart)، سردسته­ گانگسترهای محله­ برادوی نیویورک است. مادر گلاوز هنوز در محله­ پائین شهر تولد او، در «وست ساید» زندگی می­کند. تمام برادوی و به عبارتی نیویورک از گلاوز حساب می­برند، مگر مادرش. روزی خانم داناهیو در میانه­ یک بازی بیسبال که گلاوز مبلغ زیادی را در آن شرط بندی کرده او را احضار می­کند و از او می­خواهد که آقای میلر، کسی که در همسایگی­اش شیرینی­فروشی دارد و گلاوز فقط کیک­پنیرهای  او را می­خورد، را پیدا کند. گلاوز جسد آقای میلر را که یک مهاجر آلمانی است در مغازه­اش پیدا می­کند و به خاطر اصرار مادرش برای پیدا کردن قاتل آقای میلر وارد یک ماجرای جنایی/جاسوسی مخوف می­شود. حال گلاوز باید سراسر شب هم با جاسوسان نازی که هدفشان حمله به آمریکاست مبارزه کند و هم از دست پلیس و گروه رقیب بگریزد.

همفری بوگارت در زمان بازی در این فیلم هنوز تبدیل به اسطوره­ سال­های طلایی هالیوود نشده بود. 2 ماه قبل از اکران «سراسر شب» فیلم شاهین مالت (The Maltese Falcon, 1941) اولین نوآر تاریخ سینما ساخته­ جان هیوستون (John Huston) بر پرده­ سینماها رفته بود. جالب اینکه در آن فیلم هم مانند سراسر شب، پیتر لوره (Peter Lorre) یکی از بازیگران مقابل بوگی بود، بازیگری از مکتب اکپرسیونیسم آلمان. بوگارت در شاهکارهای زیادی ایفای نقش کرده است که هیچگاه نام فیلم «سراسر شب» را در میان آنها نمی­شنویم، فیلم­هایی مانند سیرای مرتفع (High Sierra, 1941)، کازابلانکا (Casablanca, 1942)، داشتن و نداشتن (To Have And Have Not, 1944)، خواب بزرگ (The Big Sleep, 1946) و آفریکن کوئین (The African Queen, 1951). بوگارت در این فیلم هم همان بوگی کبیر است با کلاه و کت و شلوار معروفش و سیگاری بر گوشه­ لب. کاریزمای او تمام پرده را تسخیر می­کند و به دیگران اجازه­ خودنمایی نمی­دهد، هرچند که او از آن بوگی عبوس همیشگی اندکی فاصله دارد، دلرحم­تر، شوخ­تر و وطن­پرست شده است.

سراسر شب مانند کازابلانکا از آن دسته فیلمهایی است که در زمان جنگ جهانی دوم و قبل از ورود آمریکا به جنگ ساخته و پخش شده­اند. احتمالا هالیوود و سیستم فیلمسازی آن قصد داشته با ساخت این فیلم­ها مردم آمریکا را برای ورود به جنگ آماده کند. فیلم کاملا تبلیغاتی است، آلمانی­های نازی در آن بد و مردم آمریکا (حتی گانگسترها) خوب و وطن­پرست هستند. این فیلم تعداد زیادی از عناصر ژانر نوآر را در خود دارد، فیلمبرداری سایه­روشن با سایه های بلند، قهرمان سرسخت، زن ویرانگر، داستان جنایی اما نمی توان به دلیل کمدی جاری در فیلم آن را در دسته­ فیلم­ها نوآر قرار داد. کمدی موجود در فیلم بیشتر نزدیک به کمدی اسکروبال (All throughthNight-8-8-921

«سراسر شب» شاهکار نیست، جزو فیلم­های بزرگ تاریخ سینما نیست، فیلم کاملا تبلیغاتی است، اما قطعا شما از دیدن آن لذت خواهید برد. شما طرفدار هر ژانری که باشید بعد از دیدن این فیلم دست خالی به رخت­خواب نخواهید رفت. برای لذت بردن از یک فیلم لازم نیست که حتما یک شاهکار باشد.

نقد در نیویورک تایمز

نقد در ورایتی

صفحه سراسر شب در روتن تومیتو  

برچسب ها

هیچ نظر به “سراسر شب؛ همفری بوگارت می‏خندد”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*