رونمایی از تابلوی کشف نشده­­ی ون گوگ

vangoch-21-6-92

آمستردام ـ  به مدت تقریبا یک قرن،  نقاشیِ «غروب در مون­ماژور» (Sunset at Montmajou)   اثری جعلی انگاشته می­شد. سال­ها در یک اتاق زیر شیروانی خاک می­خورد و پس از آن در یک مجموعه­ی خصوصی نگهداری می­شد. مردم از وجود آن خبر نداشتند، از نظر مورخین هنر هم ارزشی نداشت. اما در روز دوشنبه، موزه ی ون گوگ اعلام کرد: «این کار اثری واقعی از استاد است»، که به نوبه­ی خود کشف بزرگی است.این تابلو را می توانید در انتهای پست ببینید.

«غروب در مون­ماژور» در سال1888 و در شهر آرلِه­ی فرانسه  نقاشی شده است. مدیر این موزه ، اَکسِل روگِر، طی مصاحبه­ ای گفت:«او این تابلو را در مهم­ترین دوره­ی زندگی­اش کشیده است، در همان دوره­ای که  شاهکارهای قابل توجهی مانند «آفتابگردان»، «خانه­ی زرد» و «اتاق خواب» را خلق کرده است.» او در این نقاشی  غروبِ چشم انداز تپه ماهوری و جنگلیِ مون ماژور، مزارع گندم و خرابه­های صومعه بندیکتین در دوردست را به تصویر کشیده است. مون­ماژور  محلی است که ون گوگ در مدتی که در آرله زندگی می­کرد بارها از آن دیدن کرده بود.

جیمز راوندل، معامله­کنندۀ آثار هنری و مدیر بخش نقاشی­های مدرن در گالری دیکنسون  لندن و نیویورک، که به هنر امپرسیونیست و مدرن می­پردازند، می­گوید:«در کارهای ابتدایی ون­گوگ به ندرت نقاشی­هایی با موضوع جنگل پیدا می­شود که در دوره­ی بلوغ او بسیار دور از ذهن است.»

آقای راوندل گفت :«پیش بینی این که غروب در مون­ماژور چقدر در بازار قیمت گذاشته شود واقعاً سخت است، اما انتظار می رود ده­ها میلیون دلار فروخته شود.»

وی افزود:« موقعیت این اثر زیاد شبیه به «گل های آفتابگردان» یا «پرترۀ دکتر گاشه» که درسال  1990 در مزایده­ای به قیمت 82،5 میلیون دلار به فروش رسید، نیست.»

فِرِد  لیمَن، رئیس سابق موزه که در حال حاضر مستقلاً به عنوان مورخ تاریخ هنر و محقق ون گوگ فعالیت می­کند در  مورد این اثر که خودش آن را  «100 درصد اصل » می­خواند و اعتقاد دارد به شناخت وجوه دیگر این هنرمند کمک می­کند؛ می­گوید: «ما اصولاً ون گوگ را به عنوان یک نقاش بسیار مدرن می­شناسیم، اما این نقاشی سبک و سیاق نقاشی­های مناظر طبیعی قرن 19 را القا می­کند.»

این نقاشی برای چندین سال در یک مجموعه­ی خانوادگی نگهداری شده بود؛ اما آقای روگِر می­گوید به دلیل رعایت حریم خصوصی، نمی تواند اطلاعات بیشتری در مورد صاحبان این اثر ارائه دهد.

به گفته­ی ماریجه وِلکوپ، مسئول تحقیقات در مورد مجموعه­ها و ارائه­ی گزارش به موزه، تا سال 1901، نقاشی در مجموعه­ی برادر ون گوگ، تئو، نگهداری می­شده است. بیوه­ی او ، یوهانا ون گوگ بونگر، آن را به یک دلال آثار هنری در پاریس فروخت. در سال 1908، دلال هم آن را به یک  مجموعه­دار نروژی فروخت. مدت کوتاهی پس از آن اعلام شد که این اثر جعلی و غیر واقعی است و مجموعه دار نروژی آن را در اتاق زیر شیروانی خانه­اش گذاشت، که تا زمانی که او در سال 1970 درگذشت همان جا بود. صاحبان فعلی آن کسانی هستند که همان موقع نقاشی را خریده­اند.

آقای روگر گفت آنها نقاشی را در سال 1991 به موزه ون گوگ آوردند؛ اما در آن زمان، کارشناسان آن را نامعتبر و جعلی تشخیص دادند. دو سال پیش، صاحبان نقاشی مجدداً آن را به موزه آوردند و محققان موزه از آن زمان بررسی و آزمایش را شروع کردند. لوئیس ون تیلبورگ محقق ارشد این موزه، گفت از سال 1991، این موزه پیشرفت کرده است و چندین روش جدید برای شناسایی و تصدیق هویت آثار هنری به امکانات آن اضافه شده  است. او گفته وقتی که کارشناسان دوباره شانس این را به دست آوردند که نقاشی را آزمایش کنند، تمام روش­های جدید را به کار بستند.

به گفته آقای ون تیلبورگ، این نقاشی  بر روی همان نوع بومی کشیده شده که ون گوگ برای حداقل یک نقاشی دیگر در  همان دوران ـ  به نام« سنگ» ـ استفاده کرده است. این کار همچنین به عنوان عضوی از مجموعه­ی تئو ون گوگ، در سال 1890 ذکر شده است. در پشت آن عدد 180 نوشته شده، که مربوط به تعداد موجودی مجموعه می­شود و این یک سرنخ قاطع و محکم است.

آقای روگر افزود:« اطلاعات مکانی و جغرافیایی، در کنار تعدادی از عوامل دیگر به ما برای تصدیق اعتبار آن کمک کرده است. تحقیقات در حال حاضر  بسیار پیشرفته تر شده است. بنابراین ما توانستیم به یک نتیجه­ی بسیار متفاوت برسیم.» با توجه به اطلاعات موزه، آخرین اثر یافت شده­ی ون گوگ در سال 1930به نام «نقاش در راه تاراسکون » در سال 1888 کشیده شده است. تاریخ به تصویر کشیدن «غروب در مون ماژور» هم چهارم ژوئیه سال 1888 تخمین زده شده است. ون گوگ در نامه­ای که روز بعد از این تاریخ  برای برادرش نوشته، منظره را به این صورت توصیف کرده است:

 «دیروز، هنگام غروب آفتاب، من در دشتی بودم که پر از بلوط­های کوچک و پیچ خورده بود. در زمینه­ی تصویر تپه­ها به چشم می­خوردند و در درّه، مزرعه­ی گندم. شاعرانه بود. حتی از آثار مونتیچلی هم زیباتر بود. خورشید اشعه­های بسیار زردش را بر روی زمین و گیاهان می­پاشید، گویی با طلا حمام می­کردند. تمامی خطوط زیبا می­نمود و  کل صحنه جذابیتی بی نظیر داشت.» (او به آثار آدولف مونتیچلی، یکی از اولین نقاشانی که در ابتدای  سکونتش در پاریس در سال 1886، به او علاقه­مند شده بود. کسی که نقش مهمی در تصمیم­ ونگوگ برای مهاجرت از پاریس داشت.»

«غروب آفتاب در مون ماژور» از لحاظ سایز و اندازه  تقریباً مشابه «آفتابگردان» است که در همان سال نقاشی شده و به قیمت 39.9 میلیون دلار در سال 1987 در مزایده­ی کریستی در لندن به فروش رسید.

ون گوگ در فوریه سال 1888 به آرله نقل مکان کرد و زمانش را  صرف کاوش در مناظر کرد و به انجام کار در فضای باز پرداخت. او مفتون چشم انداز دشت­های اطراف تپه­ی مون­ماژور، با قاب سنگی و زمینه­ی کاهی رنگ شده بود.

او در نامه­ی مورخ جولای 1888، نوشته که  حداقل 50 بار برای دیدن چشم­انداز دشت به مون ماژور رفته است.

آقای لیمَن، مورخ، گفت:«در حقیقت، در بسیاری از نامه­ها و نوشته­های او تا سال  1900 اشاراتی  به نقاشی های دیگر و بی­هویت شده که حالا، ما یک نقاشی متناسب با این توصیفات در دست داریم.»

این نقاشی در موزه­ی ون گوگ به مدت یک سال به عنوان بخشی از نمایشگاه «ون گوگ در محل کار»  که بر روی اکتشافات جدید در مورد نقاش تمرکز می­کند، به نمایش در می­آید. تاریخ شروع نمایشگاه 24 سپتامبر 2013 می­باشد. آقای روگرگفت:«هنوز مشخص نیست صاحبان فعلی قصد دارند بعد از اتمام نمایشگاه با این نقاشی چه کنند.»

لینک­های سایت­هایی که خبر را به طور خلاصه درج کرده­اند:

لینک1

لینک2

لینک3

لینک اصلی خبر

10vangogh2-popup

برچسب ها

هیچ نظر به “رونمایی از تابلوی کشف نشده­­ی ون گوگ”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*