دشت لار

DSC06714

 

دشت لار گردشگاهی است در 90 کیلومتری تهران. مسکن عشایر و جایی برای آنان که دوست دارند از شلوغی شهر دور باشند!

این بار شما را به دشتی می­برم که علاوه بر راه­پیمایی مسیر و تماشای گل­های رنگارنگ، می­توانید از عشایر و سیاه چادرها و فرآورده­های لبنی آن­ها دیدن و خرید نمایید و همچنین آب تنی و آب بازی هم داشته باشید: دشت لار.

منطقه­ی حفاظت شده­ی لار در شمال و شمال شرقی تهران، و در فاصله­ی 90 کیلومتری آن قرار دارد. این منطقه به دلیل وجود رودهای پر آب، از مناطق آب خیز ایران به شمار می‌رود. دشت لار گونه‌های مختلفی از حیات­ وحش و انواع خزندگان و پرندگان و همچنین گونه­های متفاوت گیاهی را در خود جای داده است.

  این دشت در کوهپایه­ی قله­ی دماوند واقع شده است. در تقسیمات کشوری بخش شمالی و شمال شرقی آن، در استان مازندران و بخش جنوبی و جنوب غربی آن در لواساناتِ شهرستان شمیران استان تهران قرار دارد. دشت لار از شمال به کوه­های شهرستان نور مازندرا،ن از شرق و شمال شرق به کوه دماوند، از جنوب شرق به ایرا، شهرستان دماوند و پلور مازندران از جنوب به افجه و امامه و لواسان بزرگ، و از غرب به خاتون بارگاه و گرمابدر کشیده شده ‌است.

لار در ادوار تاریخی جزیی از ناحیه­ی تاریخی قصران از توابع ری به حساب می­آمده است که در کتب تاریخی مکرّراً از آن با نام “لار قصران” یاد شده است. برای نمونه اولیا ا… آملی در تاریخ رویان، ظهیرالدین مرعشی در تاریخ طبرستان، صاحب مرات البلدان، کلاویخو رییس تشریفات سلطنتی اسپانیا در سفرنامه­اش، ابن اسفندیار در کتاب تاریخ تبرستان به سال 613 هجری و … به لار اشاراتی داشته­اند.

دسترسی و ورود به لار از چند مسیر ماشین رو صورت می‌گیرد: نخست از طریق منطقه­ی لواسان بزرگ (گردنه ایرا)؛ این مسیر از روستای ایرا تا پاسگاه محیط­بانی قوشخانه (ورودی جنوبی پارک ملی لار) امتداد می‌یابد. شما به راحتی نمی­توانید با وسیله­ی نقلیه ازین پاسگاه عبور کنید مگر اینکه آشنای یکی از عشایر باشید. خوشبختانه یکی از دوستان ما در سفر خویشاوندی ای با یکی از عشایر داشت و توانستیم به راحتی مسیرمان را ادامه دهیم. در غیر این صورت باید وسیله­تان را بگذارید و پیاده مسیر را طی کنید.

 دومین مسیر از جاده­ی آبعلی(تهران به سمت آمل) در داخل شهر پلور منشعب می‌شود. این مسیر از سه راهی پلور تا پست ورودی پاسگاه محیط بانی دلیچای (ورودی شرقی پارک ملی لار) امتداد یافته و دسترسی به دشت لار را از طریق جاده­ی آسفالته، ممکن می‌سازد.

DSC06669

مسیر سوم از طریق روستای گرمابدرِ شهرستان شمیرانات، در نزدیکی فشم است که به غرب پارک ملی لار دسترسی دارد. عبور از این مسیر نیاز به اخذ مجوز از پاسگاه شکاربانی گرمابدر دارد. ساده ترین مسیر از پلور و جاده­ی هراز و جاده­ی آسفالت است.

به دشت لار می­رسیم. به جایی که آفتاب سوزان دارد و بدون کلاه نقابدار و ضدآفتاب (فراوان) حتما خواهید سوخت! اینجا درختی وجود ندارد؛ پس سایه ای نیز نخواهد بود. دشت است و خورشید خانم که گویی از شما کینه به دل دارد و آنچنان می­تابد که روی شما را سرخ خواهد کرد! اما هوا در مجموع خوب است! نگران نباشید! با وجود آفتابی سوزان هوایی خوب در انتظار شماست.

اما شب های این دشت بسیار سرد است. به حدی که وقتی صبح با صدای زنگوله­های گله­ی گوسفندان و بزهای عشایرِ لار از خواب بیدار می­شوید، صدای به هم خوردن دندان­هایتان را خواهید شنید! بدون آسیب رساندن به محیط زیست می­توانید آتش کوچکی درست کنید و در پناه آن گرم شوید؛ زیرا سرما به حدی است که تاب ایستادن نخواهید داشت. البته این سرما تا طلوع خورشید است. به محض بر آمدن آفتاب، کم کم گرما به بدن شما رسوخ خواهد کرد! سرمای سوزان شب­های لار را وقتی حس خواهید کرد که برنامه­ی شما شب ماندن در دشت باشد؛ در غیر این صورت خیالتان راحت باشد که سردتان نخواهد شد!

دشت لار به علت اینکه یک منطقه­ی حفاظت شده به حساب می­آید از 15 شهریور هر سال تا 15 خرداد سال بعد به روی وسایل نقلیه­ی موتوری بسته می­باشد. در واقع به دلیل فرا رسیدن زمان زاد و ولد حیوانات مجوز ورود داده نمی­شود. زیرا تردد زیاد باعث از بین رفتن محیط طبیعی می­گردد.

کسانی که قصد ورود به منطقه را در این تاریخ دارند مجبور به پارک خودرو در مقابل محیط بانی و ورود به صورت پیاده می­شوند. همچنین محیط بانی قوچ­خانی هم ممکن است در شرایط خاص مانع عبور خودروها شود.

DSC06716

 نکاتی که در این سفر باید از آن­ها اطلاعات داشته باشید به قرار زیر است: آب آشاميدني در منطقه موجود نيست. پس با خود آب معدنی به همراه داشته باشید. در این منطقه امكان دسترسي به موبايل وجود ندارد. به راحتی موبایل خود را خاموش کنید و چند ساعتی دور از کلانشهر مدرن زندگی کنید. در اين منطقه مارهاي سمي و خطرناك زندگي مي‌كنند.

لازم است بدانید که در این منطقه نوع خاصی از ماهی قزل آلا محافظت می­شود که صیدش ممنوع است و جریمه دارد. البته گویا با داشتن مجوز و پرداخت مبلغ معینی می­توان با قلاب و به تعداد معینی ماهی­گیری کرد. پس اگر اهل شکار و ماهیگیری هستید این دشت آرام را انتخاب کنید.

در این منطقه زنبوردارانی هم هستند که کندوهای فراوان عسل دارند. شاید بتوانید عسل مرغوبی نیز تهیه کنید. فراموش نکنید که حتما سری به چادرهای عشایر بزنید و از آن­ها خرید کنید. نان محلی، قره قوروت، کشک، ماست و دوغ و هرآنچه که عشایر عزیزمان خود تولید می­کنند.

تورهایی نیز برای رفتن به این منطقه وجود دارند. این تورهای گردشگری مجوز لازم برای ورود به منطقه را دارند و شاید بهتر باشد با تور بروید تا مشکل گرفتن مجوز از نگهبانی پارک ملی لار و پارک خودرویتان را در محل پاسگاه حفاظتی نداشته باشید.

برای دیدن عکس های با کیفیت و مناسب به پیوندهای زیر سری بزنید.

لینک 1

لینک  2 

لینک 3 

DSC06677

برچسب ها

4 نظر to “دشت لار”

  1. 1392/06/30

    bahrami Reply

    سلام
    عجب جاییه اینجا
    خوش بحالتون که رفتیدو تماشا کردین ما که ی روز میخایم بریم دانشگاه باید ۱۰۰جا بسپاریم.

    قره قروتم ایندفه رفتین سوغات بیارین.

    با این عکسا و این متن جذاب من که خیلی دوست دارم برم

    • علیک سلام
      من دوبار رفتم لار
      واقعا جای بکرو باحالیه
      ما کلا تو کار سوغاتی نیستیم
      سوغاتی مال بچه هاس !!!!
      !!!!
      ولی یه بار جاتون خالی نون ازشون گرفتیم و دوغ. یه بارم قره قروت که محشر بود.
      اون موقع هنوز شاخه سبز نبودم البته!!!!!

  2. 1392/06/31

    bahrami Reply

    اشکال نداره پس دعا کن قسمت بشه من برم اونجا. من اهل سوغاتی هستم

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*