دسته سیسیلی­ها ؛ قتل در پاریس ، سرقت در رم و هواپیماربایی در نیویورک

TheSicillianClan-9-7-921

دسته سیسیلی­ها (The Sicilian Clan , 1969) از محصولات بین­المللی سینمای فرانسه با کارگردانی بین­المللی به نام هنری ورنوی (Henri Verneuil) است . این فیلم در ژانر گانگستری ساخته شده اما دوست دارد در لحظاتی خود را به ژانر نئونوار (Neo Noir) که در آن سال­ها رونق خوبی در فرانسه داشت؛ نزدیک کند. هنری ورنوی سه بازیگر بزرگ از سه نسل مختلف سینمای فرانسه را در فیلمش جمع کرد تا اثری بزرگ خلق کند؛ ژان گابن (Jean Gabin) ، لینو ونتورا (Lino Ventura) و آلن دلون (Alain Delon)؛ و همین کار را هم کرد.

هنری ورنوی در تاریخ فرانسه کارگردان بزرگی به حساب می­آید، اما نه از جنس هنری و جایزه­بگیر. فیلم­های او پیروز گیشه بودند؛ به حدی که او می­توانست به سراغ بازیگران هالیوودی برود و آنتونی کوئین را در ساعت 25 (TheSicillianClan-9-7-924

دسته سیسیلی­ها درباره­ی سرقت و جنایت است ، روژه سارته سارق و پلیس­کُش با بازی آلن دلون ، توسط خانواده­ای سیسیلی به رهبری ویتوریو مالانزه با بازی ژان گابن ، در حالیکه حکم مرگ برای او صادر شده در راه زندان دزدیده می­شود تا به همراه آنها نقشه­ی سرقتی را در رم عملی کنند . بازرس لاگوف با نقش­آفرینی لینو ونتورا که مدت­ها تلاش کرده تا سارته ر ا به دام بیندازد به شدت در پی دستگیری دوباره اوست. داستان ساده و سرراست است؛ اما چیزی که فیلم را جذاب می­کند؛ روابط انسانی و نقشه­های پیچیده سرقت است.

برای این فیلم نمی­توان قهرمانی متصور شد. ورنوی داستان را بین دلون، ونتورا و گابن تقسیم کرده است. آلن دلون در اوج قرار دارد. او نقش قاتل خونسردی را بازی می­کند که هیچ چیز جز پول و خواهرش برایش مهم نیست. او اولین قتلش را وقتی انجام داده که مردی پایش را لگد کرده است. لینو ونتورا تازه بازی در ارتش سایه­ها (Army of Shadows , 1969) شاهکار ژان ­پیر ملویل را به پایان رسانده است. او در نقش بازرس لاگوف یک ژاور مدرن است. او می خواهد سارته را دستگیر کند و برای رسیدن به هدفش از هیچ­کاری حتی قانون­شکنی؛ فروگذار نیست. ژان گابن اسطوره­ سال­های دور سینمای فرانسه اکنون به سال­های آخر بازیگری خود رسیده است. او پدرخوانده­ای کوچک در یک خانواده­ سیسیلی است؛ و هیچ چیز برایش مهمتر از خانواده نیست. او با دون ویتو کورلئونه (Don Vito Corleone) هم عقیده است: «مردی که برای خانواده­اش وقت نمی­ذاره، یه مرد حقیقی نیست.»

یکی از زیباترین و عجیب­ترین صحنه­های فیلم سکانس هواپیماربایی است. تاریخچه­ هواپیماربایی از سال 1931 آغاز می­شود، اما در سال 1969 بیشترین آمار تاریخ هواپیماربایی در یک سال اتفاق افتاد؛ به طوری که فقط در ماه ژانویه 8 مورد هواپیماربایی رخ داد. می­گویند این رشد تصاعدی آمار مربوط به این فیلم و صحنه­ هواپیماربایی آن است. البته این ادعایی است که قابل اثبات نیست. (دروغ و راستش گردن اونایی که می گن.)

نمی­توان از دسته­ سیسیلی­ها نوشت و در مورد استاد چیزی نگفت. وجود او در این فیلم به حدی مهم است که نام او را در تیتراژ قبل از تهیه­کننده و کارگردان می­بینید. اگر شما آدم کم­حافظه­ای باشید و سال­ها بعد داستان فیلم و بازیگرانش را از یاد ببرید؛ هرگز نمی­توانید موسیقی آن را با تم آشنای سوتی که دارد؛ فراموش کنید. انیو موریکونه (Ennio Morriconeا) آنچنان موسیقی می­سازد که در دورترین زوایای ذهن شما حک می­شود و هرگز از خاطر نمی­رود. دسته سیسیلی­ها اینچنین موسیقی دارد، فیلم را حتی شده به خاطر موسیقی بی­نظیرش باید دید و البته شنید.

 TheSicillianClan-9-7-923

نقد در سایت راهنمای فیلم فرانسوی  

.نقد در نیویورک تایمز1

نقد در نیویورک تایمز 2 

برچسب ها

هیچ نظر به “دسته سیسیلی­ها ؛ قتل در پاریس ، سرقت در رم و هواپیماربایی در نیویورک”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*