وحشت در بیمارستان­ روانی در آغاز قرن بیستم

قبلا در شبگار مجموعه عکس­هایی از بیمارستان­ روانی در مناطق محروم آفریقا منتشر شده است. اینبار عکس­هایی از بیمارستان­ روانی اوایل قرن بیستم را با شما شریک می­شویم. دورانی که علم پزشکی مردن هنوز پیشرفت چندانی نکرده بود. در هر حالتی که ممکن بود تصور کنند با کمی دستکاری در مغز حال شما بهتر می­شود از این عملیات دریغ نمی­کردند. در یکی از عکس­ها ابزار بدوی باز کردن جمجمه و جراحی مغز را می­بینید. کافی بود والدینتان احساس کنند زیادی هیجان زده می­شوید، یا بیش از حد درگیر مطالعه رمان هستید تا یک شوک الکتریکی شما رو سر عقل بیاورد. در یکی از عکس ها فهرست دلایل بستری شدن را مشاهده می­کنید، در این فهرست هیجان زدگی سیاسی، سیاست، خرافات، شایعه کشتن شوهر، و حتی آسم هم دیده می­شود. حالا فهرست را جلوی خودتان بگذارید و کلاهتان را قاضی کنید و بگویید چند نفر از ما اگر در آن ایام زندگی می­کردیم، قابلیت بستری شدن در تیمارستان روی یکی از صندلی­هایی که در عکس­ها می­بینید را داشتیم؟ البته همه عکس­ها هم قدیمی نیستند، مثلا عکس بچه در قفس مربوط به سال 1961 در اسپانیاست. و ماسکی که در یکی از عکس­ها می­بینید باقی مانده از قرن هفدهم است. شاید امیدبخش ترین تصویر بین این­ها، تصویر نقاشی یک بیمار شیزوفرنیک باشد.

متاسفانه شخصا اطلاعاتم از بیمارستان­ روانی در ایران مربوط به رمان دار المجانین از جمالزاده است. اگر کسی عکس­ها یا تصاویری از وضعیت نگهداری بیماران روانی در ابتدای قرن بیستم در ایران دارد، حتما ما را در جریان بگذارید.

 لینک اصلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *