gha ani

غزلی لکنتی از قاآنی، اگر میتوانید بخوانید

قاآنی شاعر دوران قاجار است و یکی از اولین مترجمان ایرانی از فرانسه به فارسی است. اشعار بسیار زیادی به سبک قدما دارد، و این شعر نمونه ای است از تفنن های شاعرانه او، که گفتگوی پیرمردی لکنتی با پسری لکنتی است، لکنت این دو نفر به زیبایی بر وزن  شعر نشسته است.

پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکنghaani-loknat-2-5-92
می‌شنیدم که بدین نوع همی‌راند سخن

کای ز زلفت صصصبحم شا شا شام تاریک
وی ز چهرت شا شا شا مم صصصبح روشن

تتتریاکیم و بی شششهد للبت
صصبر و تا تا تابم رررفت از تتتن

طفل گفتا: مممن را تتو تقلید مکن
گگگم شو ز برم ای کککمتر از زن

مممی خواهی ممشتی به کککلت بزنم
که بیفتد مممغزت ممیان ددهن؟

پیر گفتا وووالله که معلومست این
که که زادم من بیچاره ز مادر الکن

هههفتاد و ههشتاد و سه سالست فزون
گگگنگ و لا لا لا لم به خخلاق زمن

طفل گفتا خخدا را صصصد بار شششکر
که برستم به جهان از مملال و ممهن

مممن هم گگنگم مممثل تتتو
تتتو هم گگگنگی مممثل مممن

8 thoughts on “غزلی لکنتی از قاآنی، اگر میتوانید بخوانید”

    1. شما چیزی نمیدونی تز نده، گر نداری دانش ترکیب رنگ بین گلها زشت یا زیبا مکن ، من تئاتر میخونم و این شعر رو نه تنها کلاس ما بلکه صدها نفر این رو به عنوان تمرین بیان استفاده میکنن ، شما دوغتو بنوش.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *