عکس­نوشت: آوارگان سوری

عکس­نوشت: آوارگان سوری، عکس­هایی از James Nachtway

قبلا از این عکاس مشهور، مجموعه­ای از عکس­های منتشر نشده از 11 سپتامبر در شبگار منتشر شده است. اما اینبار عکاس کهنه کار جنگ، گذرش به سوریه و آوارگانش افتاده است. این عکس­ها بازنمای زندگی آوارگان سوری هستند. با شبگار همراه شوید.

در تئوری، پناهندگی یک حالت موقتی است، اما بدون مکانی برای بازگشت ـ یک کشور، شهر، خانه ـ این برزخ، دائمی به نظر می­رسد. فضایی از کشوری دیگر به این افراد اختصاص داده می­شود، جایی که ممکن است شرایط اولیه بقاء فیزیکی فراهم شود اما خبری از حقوق شهروندی نیست، و آرزوهای انسانی، هم معنا و هم جهت خود را از دست می دهند.

  پناهندگان صرفاً افرادی محدود شده به یک مکان نیستند بلکه آن­ها در زمان نیز محبوس شده­اند، در تنگنای میان گذشته­ی معدوم و آینده­ای که دیگر وجود ندارد. اما برای هرچیزی حالت بدتری هم وجود دارد. بيماري و قحطی و گرسنگی، جراحت ناشی از سختگیری­های زمان و مکان را به چشم نمی­آورد، و برزخ احتمالی به یک جهنم زنده تبدیل می­شود. خوشبختانه در مورد آوارگان سوری این اتفاق نیفتاده است.

جامعه­ی جهانی به این پدیده واکنش نشان داده است. کشورهای همسایه، لبنان، اردن، ترکیه، کمک­های خود را به روی این آوارگان گشوده­اند و سازمان­های غیردولتی و غیرانتفاعی، آب و غذا و سرپناه و کمک­های پزشکی برای آن­ها ترتیب داده­اند. مردم همدیگر را دارند. ولی آیا این آوارگان روزی قادر به بازگشت به سوریه خواهند بود؟ اگر نتوانند بازگردند آن گاه چگونه بقیه­ی دنیا نه تنها با نیازهای اولیه آن ها، بلکه با چالش هایی نظیر برقراری حق شهروندی جدید و خودمختاری های ناشی از مسئولیت پذیری، در عوض پذیرش به وجود آمدن مردمی بدون تابعیت کنار می­آیند؟

2 دیدگاه دربارهٔ «عکس­نوشت: آوارگان سوری»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *