سه برگ از تاریخ موسیقی ـ برگ دو: از ابتدای قرن بیستم تا حدود سال ۱۹۷۰ میلادی

توسط | به تاریخ 1393/09/06 | هیچ نظر

music10-5-4-93

سه برگ از تاریخ موسیقی ـ  برگ دو: از ابتدای قرن بیستم تا حدود سال ۱۹۷۰ میلادی

پیش از این در مورد موسیقی کلاسیک، پاپ، و انواع و اقسام سبک ها در شبگار مطالبی را از ارشک عزیزی خوانده­اید، حالا با شبگار و ارشک همراه شوید با مروری کوتاه بر تاریخ موسیقی.

جهان در قرن بیستم شاهد تحولات عظیم اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و تکنولوژیک بود. دو جنگ جهانی در نیمه ی اول این قرن، تاثیرات زیادی بر هنرمندان و هنر جهان گذاشت.

آهنگسازان کلاسیک همچنان به شیوه ی گذشته سعی کردند آینه ای از جامعه و شرایط اطراف خود ارایه دهند، و شاید این خود یکی از دلایل ضعف موسیقی کلاسیک در این قرن شد. مردم خواستار انعکاس شدید جنگ ها و شرایط اجتماعی در آثار هنری نبودند و تا حدودی بین عوام مردم و جنبش های هنری قرن بیستم، در تمام هنرها، فاصله افتاد.

آرنولد شونبرگ با ایجاد نظریه ی سریالیسم، بنیان چند صد و یا حتی چند هزار ساله ی موسیقی را به هم زد و موسیقی کاملا جدیدی ارایه داد. او پیروان زیادی نیز کسب کرد، بزرگانی همچون آلبان برگ، آنتون وبرن و پیر بولز که تا به امروز هم مشغول به کار است، از این دسته اند. نظریات سریالیسم و از طرفی موسیقی اکسپرسیونیستی واگنر و ریچارد اشتراوس موسیقی کلاسیک  را دچار تحولات عظیمی ساخت.

از طرفی با پیشرفت روز افزون تکنولوژی، سینما و پس از آن تلویزیون مردم را به خود جلب کردند. همچنین، تکنولوژی ضبط صدا پیشرفت کرد و حتی سمفونی های کامل با کیفیت خوب قابلیت ضبط و پخش مجدد یافتند و حضور مردم در کنسرت ها هر روز کم رنگ تر شد.

تکنولوژی وارد مباحث تئوریک موسیقی نیز شد و ساز های الکترونیک به وجود آمدند. افرادی نظیر کارل اشتوک هاوزن در موسیقی کلاسیک از صدای الکترونیک استفاده کردند و جان کیج شروع به انجام کارهای تجربی کرد و موسیقی شانسی را به وجود آورد. مثلن در یکی از آثارش ده نفر، موج ده رادیو را به صورت تصادفی و هم زمان تغییر دادند، و حاصل صداهای رادیو ها به عنوان یک اثر موسیقایی در نظر گرفته شد.

با تمام این تغییرات موسیقی کلاسیک روز به روز از عموم مردم فاصله گرفت.

موسیقی پاپ در این میان خود را از خیابان ها به داخل سالن های کنسرت کشاند. سازهای الکترونیک و آمپلی فایر ها موجب محبوبیت روز افزون موسیقی پاپ شدند. در ابتدا سبک های بلوز و جز وارد صحنه شدند، و البته ارکستر های این سبک موسیقی خیلی کوچکتر از ارکستر های کلاسیک نبودند، تا اینکه فرانک سیناترا پا به عرصه ی موسیقی گذاشت. اهمیت فرانک سیناترا به عنوان خواننده بسیار بیشتر از سایر اعضای گروه شد و محبوبیت او بسیار اوج گرفت. کم کم گروه ها ی موسیقی کوچک شده و موسیقی ها ساده تر شدند تا جایی که موسیقی ها تبدیل به هارمونی هایی ساده صرفا برای همراهی صدای خواننده شدند. پس از جز موسیقی راک محبوبیت فراوان یافت و الویس پریسلی و بیتل ها ستاره های محبوب مردم شدند.

در این دوره با اینکه از نظر تکنیکی موسیقی کلاسیک بسیار قویتر از موسیقی پاپ بود، ولی به دلیل فاصله ای که بین مردم و موسیقی کلاسیک افتاده بود، این بار نوبت موسیقی پاپ بود که منعکس کننده ی واقعی حوادث اجتماعی و سیاسی جوامع باشد. موسیقی کلاسیک که در قرن های قبل آینه ی تمام نمای جوامع بود، امروز بیشتر به دنبال تجربه و پیشرفت هارمونیک بود و این موسیقی پاپ، به خصوص اشعار موسیقی راک، بود که نشان دهنده ی اوضاع جوامع بود.

حتی سبک نوکلاسیک استراوینسکی در ابتدا هیچ مخاطبی را جذب خود نکرد و محبوبیت استراوینسکی در مقابل فرانک سیناترا و سایر موسیقی دانان پاپ هیچ به شمار می آمد.

پیشرفت تکنولوژی نیز همچنان تاثیرات زیادی بر موسیقی می گذاشت. موسیقی پاپ با سینتی سایزر حدودا بدون ساز واقعی به کار خود ادامه داد. تعداد اعضای گروه های راک به چهار نفر رسید و همه ی صداها به صورت الکترونیک در آمدند، و خواننده تنها عنصر زنده ی این موسیقی شد.

در اواخر دهه ی شصت و اوایل دهه ی هفتاد میلادی موجی در میان آهنگسازان اعم از کلاسیک و پاپ به راه افتاده بود مبنی بر اینکه در آینده تمامی سازهای ارکستر حذف شده و موسیقی الکترونیک جای تمام انواع موسیقی را خواهد گرفت. سازهای ارکستری حذف خواهند شد و سازهای الکترونیک با صداهای جدید جای آنها را خواهند گرفت.

در دانشگاه ها و در درس های ارکستراسیون، بخشی به نام سازهای الکترونیک اضافه شد.

تمام دنیا منتظر مرگ ارکستر سمفونیک و موسیقی کلاسیک بود.

برچسب ها

هیچ نظر به “سه برگ از تاریخ موسیقی ـ برگ دو: از ابتدای قرن بیستم تا حدود سال ۱۹۷۰ میلادی”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*