سفر به روستای زیبای ابیانه

سفر به روستای زیبای ابیانه، در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز در استان اصفهان

 IMG_0051

یکی از چسبنده ترین (!) سفرهایی که رفتم سفر یک روزه به ابیانه بود. از همین جا اعلام می کنم که به هیچ وجه سفر یک روزه را برای ابیانه برنامه ریزی نکنید! چراکه به نظرم فقط یک روز تمام باید وقت گذاشت و در کوچه پس کوچه های ابیانه چرخ زد. خیلی حسرت می خورم که چرا آن روز به جای اینکه از در و دیوار و دوستانم عکس گرفتم بیشتر در کوچه هایش قدم نزدم.

من در بهار به ابیانه سفر کردم. بهتر از آن نمیشد! همه جا سبز و هوا عالی. انگار همه چیز حتی در و دیوارهای ابیانه خوشحال بودند. همین لحظه که از آن سخن می گویم ذوق می کنم! اگر بسیار احساساتی هستید حتما به ابیانه سفر کنید. به نظرم آدم می تواند در این روستا شاعر شود! خانه های کاهگلی، در و پنجره های چوبی و ایوان های دنج و زیبا دل آدم را می برد!

دیگر نمی دانم چگونه حسم را بگویم تا شما را بیشتر ازین جذب ابیانه کنم. فکر می کنم در این چند سال اخیر کمتر کسی باشد که نام ابیانه را نشنیده باشد. چرا که تبلیغات آن بسیار زیاد بوده و به سرعت نام این روستا مشهور شده است. الحق که واقعا برازنده این شهرت است. اکثر روستاییان پیرمردان و پیرزنانی هستند که با گویش خاص خودشان و لباس های محلی مدام در حال گذر هستند تا بیشتر تبلیغی باشند برای روستایشان و توریست ها.

به پلاکاردی که در دهیاری این روستا نصب بود گوش نمی دهم و چندین عکس از زنان روستا می گیرم و یکی از زنان به شوخی می گوید: عکس بگیر ولی شوهرم مرا طلاق می دهد! خود زنان مشکلی با عکاسی نداشتند ولی خب همیشه کاسه ای هست که داغ تر از آش است! داغی کاسه به حدی است که می ترسم عکس زنان روستا را در این سایت به نمایش بگذارم!

DSC03916

چیزی که در این روستا کمی مرا اذیت می کرد اصرار زنان روستا برای خرید از آنان بود. زنانی که چه در دکان های کوچک و چه در کوچه ها مشغول فروش دست ساخته های خود یا محصولات باغات خود بودند. شاید به چشم من خوش نیامد. ولی به هرحال سکوت و لذتی را که در قدم زدن در کوچه های روستا داشتم خدشه دار می کرد.

لباس های محلی که در این دکان ها عرضه می شد بد کیفیت و بد دوخت بود. به نظرم فقط محض خالی نبودن عریضه دکان ها را با آن پر کرده بودند. لباس هایی هم به شما کرایه داده می شود که با آن در روستا بچرخید و عکسی به یادگار بگیرید. بسیاری دیگر از مغازه ها بدلیجات بُنجُل می فروختند که همه جا پیدا می شود. ولی بعضی دیگر عتیقه جاتی داشتند که کمتر جایی دیده می شود. انگشترها و دستبندهای قدیمی. اسباب خانه و …  که برای توریستی که وارد ابیانه می شود جذاب است.

IMG_0109 IMG_0108

به ایوان ها و در ها و پنجره ها خوب نگاه کنید. این پیغامی بود که خواهرم در سفر به ابیانه به من گفت. من هم آن را به شما می گویم. ببینید که پوپ، ایران شناس معروف آمریکایی، به درستی گفته است که ایرانی ها فضای خالی از تزئین باقی نمی گذارند. در ابیانه در و دیوار و پنجره ها همگی تزئین شده اند. پنجره های مشبکش بسیار زیبایند. پس اصلا گذرا از کوچه ها و خانه ها نگذرید.

از وضعیت خانه های این روستا که به توریست ها اجاره داده می شود آگاهی ندارم. چراکه سفر ما یک روزه بود. ولی شنیدم که خانه هایی هست که روستاییان در اختیار توریست ها قرار دهند. جای شما خالی در یکی از رستوران های سنتی ابیانه غذای محلی خوردیم و بسیار نیز خوشمزه و به یاد ماندنی بود.

IMG_0106 IMG_0102

کمی راجع به این روستا بخوانیم:

روستای اَبیانه در ۴۰ کیلومتری شمال غربی نطنز در استان اصفهان، در دامنه کوه کرکس است.

به دلایل معماری بومی و بناهای تاریخی پرتنوعی که در این روستا دیده می شود از روستاهای استثنایی ایران به حساب می آید. همچنین خوش منظره و خوش آب و هواست. جالب است بدانید این روستا در سال ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۹ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.

در زبان محلی به ابیانه ویونا (Viuna) می‌گویند. وی(Vi) به‌معنای بید و ویانه(Viyane) به‌معنای بیدستان است (ابیانه در گذشته بیدستان بوده ‌است). در طول زمان ویونا به ابیانه تبدیل شده ‌است.

گویا قدمت زمانی ابیانه دقیقا معلوم نیست. ولی قدمت هزار و پانصد ساله را برای آن تخمین می‌زنند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است.

نمای خارجی دیوارهای خانه‌های ابیانه با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستاست پوشیده شده است.

IMG_0101 IMG_0071

گفته می شود مردم ابیانه به‌ دلیل دور بودن روستایشان از مراکز پرجمعیت و کوهستانی بودن منطقه  در سکوت و تنهایی زندگی می کردند و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم سنتی شان و همچنین زبان و لهجه قدیمی خود را نگاه داشته اند. امروزه تعداد کمی از واژه‌های اصیل پهلوی در گویش آنان شنیده می‌شود. از صحبت های دو خانم روستا با یکدیگر فیلمی گرفتم تا گویش عجیبشان را به خاطر داشته باشم.

لازم است بگویم که ابیانه آثار تاریخی فراوان دارد که ما متاسفانه نتوانستیم در سفر یک روزه به آن ها سر بزنیم. البته ما به قدری محو روستا بودیم که نمی دانستیم این همه آثار تاریخی را در خود جای داده است. چندی از آثارش را صرفا معرفی می کنم ولی چون آن ها را ندیده ام شرحی از آن ها نمی گویم.

IMG_0063 DSC03917

قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ آن است.

مسجد جامع ابیانه نیز از مهم‌ترین بنای این روستاست. قدیمی‌ترین اثر تاریخی این مسجد منبر چوبی منبت‌کاری است که در سال 466 هجری قمری ساخته شده است.

 مسجد قدیمی دیگر ابیانه، مسجد برزله است که روی لنگه در شرقی آن، سال 701 هجری قمری نوشته شده است که مربوط به دوره ایلخانان است.

 مسجد تاریخی دیگر ابیانه مسجد حاجتگاه است. بر در ورودی شبستان آن، تاریخ 952 هجری قمری مشاهده می‌شود.

ابیانه چند زیارتگاه نیز دارد به نام های: زیارتگاه هینزا، زیارتگاه شاهزاده یحیی (ع) و شاهزاده عیسی (ع)

 ابیانه سه قلعه تاریخی نیز دارد.

اگر به این روستا سفر کردید سر زدن به این مکان ها را از دست ندهید.

DSC03888 DSC03886 DSC03885 DSC03876 DSC03874 DSC03873 DSC03870

برچسب ها

یک نظر to “سفر به روستای زیبای ابیانه”

  1. با سلام
    سپاس از اطلاعات مفید و معرفی خوب شما.

    سالم باشید و در سفر…

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*