بیمارستان روانی، غمگینِ غمگین از تهران

بیمارستان روانی، غمگینِ غمگین از تهران

این عکس­ها را عباس حاجی محمدی صنیع آبادی از یک بیمارستان روانی در تهران گرفته است، در طول سال 2012. این پروژه در تایم منتشر شده است که لینک اصلی آن در پایین همین مطلب موجود است. قبلا در شبگار عکس هایی از بیمارستان های روانی در آفریقا، و بیمارستان های روانی در ابتدای قرن بیستم منتشر شده بودند و به نظر می رسد این مجموعه از عکس­ها نگاه خوبی به خودمان باشد.

صنیع آبادی به تایم گفته است که با فروختن دوربینش و ماشینش توانسته یک دوربین نیکون D700 بخرد و این پروژه­ی عکاسی را با همکاری رییس بیمارستان تکمیل کند. پروژه­ای که به نزدیکی او و بیماران منجر شد.

لینک اصلی

برچسب ها

3 نظر to “بیمارستان روانی، غمگینِ غمگین از تهران”

  1. 1393/01/02

    سپیده Reply

    دلم گرفت، خیلیییییییییییی

  2. 1394/11/19

    ندا Reply

    چی تو دلشون میگذره؟!

  3. 1395/10/09

    فرهاد Reply

    به بهانه انتشار مجدد عکسهای آقای حاجی محمدی در شبکه های اجتماعی
    آقای حاجی محمدی به همراه یکی دیگر از دوستان خود به عنوان یک دانشجوی عکاسی به مجموعه مراجعه کرد و درخواست نمود تا برای پایان نامه کارشناسی خود از توانخواهان مقیم مرکز عکاسی نماید. هرچند در پایان کار متوجه شدیم که دوست همراهش دانشجو نیست و به … او را همکلاسی خود معرفی کرده است!؟
    آن موقع ادعا کرد که دوربین را از دانشگاه به امانت گرفته و برای همین عجله دارد که کارش را هر چه سریعتر به انجام رساند و قول داد که عکسهایش فقط در دانشگاه ارائه شود و ما را نیز به نمایشگاه دانشگاه دعوت نماید اما متاسفانه به تعهدش عمل نکرد و بعد از آن هم دیگر به تماس های ما پاسخ نداد. قصه فروش ماشین برای خرید دوربین هم ان شاءالله درست است.
    علی ایحال، پاسخی به عکس های سیاه و سفید و انتخاب شده ایشان و نحوه انعکاس و انتشار آنها ندادیم تا تصور ایجاد نشود که قصد تبرئه خود را داریم. می پذیریم که در مرکز کاستی هایی هست اما باور کنید دنیای مجموعه و مدجویانش با آنچه ایشان به تصویر کشیده است بسیار متفاوت است. به قول قدیمی ها؛ ” همدان دور است اما کرتش نزدیک”. از تمام دوستان علاقمند دعوت می کنیم مستقیما از مرکز و مددجویانش بازدید نمایند تا با واقعیت ها آشنا شوند.
    فقط کافی است بدانید که مددجویان مرکز تاکنون شش جشنواره ورزشی و دو جشنواره موسیقی را تجربه کرده اند. در 18 رشته ورزشی فعالیت می کنند و در 7 رشته ورزشی مسابقه می دهند. در کارگاه های مختلف و متنوع مشغول هستند و به سفرهای زیارتی و سیاحتی داخل و حتی خارج کشور رفته اند و همین الان هم تعدادی از آنها در سفر کربلا هستند.
    هیات عزاداری رسمی دارند. در قسمت های مختلف مشغول به کار هستند و حقوق می گیرند ( آنها مانند همه کارگران شاغل دارای قرارداد کار هستند و اضافه کار و مرخصی استحقاقی و استعلاجی دارند و …).
    تعدادی از آنها تحت نظر مجموعه با خانواده زندگی می کنند و حتی یکی دو نفر از آنها سرپرست خانواده شده اند. از سه سال قبل 9 نفر از آنها در خانه ای که مجموعه در سطح شهر اجاره کرده است زندگی می کنند و مانند سایر کارکنان مرکز ، هر روز با سرویس پرسنل به محل کار می آیند و چندین و چند کار دیگر. باور می نمایید که مددجویان ما از سه سال قبل در نمایشگاه بین المللی فرش دستباف تهران شرکت می کنند و تولیدات خود را که تابلوفرشهای ابریشم است، به نمایش عموم می گذارند.
    خوشحال می شویم به ما سر بزنید و از نزدیک ما را نقد کنید و در ارائه هر چه بهتر و بیشتر خدمات حمایتی به این عزیزان ما را یاری نمایید.
    در ضمن، می توانید به سایت مجموعه به آدرس زیر هم سر بزنید و با ما بیشتر آشنا شوید.
    http://www.asibdidegan.com
    با احترام
    همان پزشک مورد نظر آقای حاجی محمدی در مجله تایم!

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*