آدا نگری(Ada Negri)، شاعرِ فروتنِ ایتالیا

 adanegri-3-4-93

آدا نگری(Ada Negri)، شاعرِ فروتنِ ایتالیا

« آدا نگری » شاعر و نویسنده ی پراحساس و فروتنِ ایتالیا ، در ١٨٧٠ به دنیا آمد و در ١٩٤٤ چشم از جهان فرو بست. اشعارِ  وی ریشه در عشقِ او به طبیعت ، اجتماع و مذهب دارد .

« نگری » در میانِ عمیق ترین صداهای بشری ، طنینِ شعرِ ایتالیا در تمامی دوران است .

اشعاری از «آدا نگری»  را در این مطلب بخوانید؛ به سادگی نخواهید توانست اشعاری از این شاعر را به فارسی بیابید، لذت ببرید:

من از گسستن

با آفتاب سخن گفته ام،

پرتوهایی زرین که در آغوشِ ستاره گان ، آهسته آهسته جان می سپارند .

چونان سیمایی که در گذشته ای محو رنگ می بازد

و بامدادان از هجرتی غریب باز می گردد

به اعماقِ ارواحِ جاودانیِ من ،

همچنان که بر جنونِ زنده گی می تازند .

ارواحی اندوهگین و پاک باخته ،

 که میعاد گاهِ جاودانی اشان عشق و امید است …

بهار جوانی را پاس دار

و اندوه را به فرشته ی زمان بسپار

پیش از آن که آوای مرگ ، طنین افکند .

—————————————————-

کودکان بر روی چمن سرگرمِ  بازی ،

روزی آرام و سرشار از شور و نشاط ،
بهار ، این جاست .
آسمان و مرغزار بر شاخه های عریان و پاک می خندند ،
درنگی ،

درختانِ بادام ، سیب ، گل هایی نوشکفته ،

بنگر …
روزنه هایی گشوده بر بهار و آفتاب ،
نسیمی که عطرِ  بنفشه و پونه های جنگلی را با خود می آورد .
غوغای پرستوهایی که عشق ،
رهبرشان است ،
با سرودی تازه به نور و روشنی درود می فرستند ،
به آشیانه ، پسرک ، گل .
کودکانی که زیبا هستند ،
کودکِ  من نیز … آنجاست !
هنوز تردید ، در قدم هایش ،
اشتیاقی فزون تر برای همه ی خوبی ها ،
شرمی که نخستین گنجینه ها را می چیند ،
چشمانی خندان ، به رنگِ  قهوه ای ،
و شورانگیز . شگفتی های ساده

——————————————————————–

امسال نیز خواهم رفت

آن جا که بوته های بنفشه می رویند ،
این بوته های نحیف که در سرمایی این چنین ،
از دلِ خاک سر برمی آورند .
آن زمان که آخرین دانه های برف ببارد ،
میانِ پرتوِ آفتاب و رگبار ،
و به تو می گویند :
فردا بهار خواهد آمد ،
آوایی تو را به دشت می خواند :
رهسپاری ؛
گام هایی سبکبال ،
آری !

 اینک عهدی تازه خواهم بست …
پیمانی دیگر بر محرابِ او.

برچسب ها

هیچ نظر به “آدا نگری(Ada Negri)، شاعرِ فروتنِ ایتالیا”

پاسخ

ایمیل شما مخفی می ماند. فیلد های الزامی مشخص شده اند *


*